Kantoor etiquette: Zeuren
We lijken vergeten te zijn hoe we ons horen te gedragen op kantoor. We zijn vergeten wat wel en vooral ook wat niet hoort in een zakelijke setting. We zijn de kantooretiquette kwijt. Daarom is de serie De Kantooretiquette er. Zodat we weer een collectief geheugen kweken, over hoe het hoort op kantoor.
Het is de nationale sport van Nederland en wij kantoortijgers doen daarbij altijd mee voor een prijs: zeuren. Wellicht zeur je nu omdat ik het ‘zeuren’ noem en vind je zeiken, klagen, zaniken, emmeren of zagen allemaal betere termen hiervoor. Je onderstreept het punt.
Want er is zó onwijs veel om over te zeuren in de kantoortuin. De tuin zelf bijvoorbeeld: kan dat open office plan niet even de prullenbak in? Denk ook aan zeuren over de kwaliteit van de koffie, het aantal beschikbare parkeerplekken, de kwaliteit van oplevering door een leverancier, enig willekeurig besluit van enig willekeurig managementteam (MT) en ga zo maar door.
Hoewel iemand anders horen en zien zeuren onwijs irritant is en vaak de energie volledig uit de ruimte doet wegtrekken, is het best wel lekker om zelf te zeuren. Ja ja, natuurlijk zeur jij, lieve lezer, nooit en ben je perfect zoals geen ander dat is. Maar iedere andere sterveling vindt het zeuren over ditjes en datjes wel lekker.
Laten we wel vooropstellen: al het zeuren dat we hier, en verderop, benoemen, gaat over triviale zaken. We zeuren over zaken binnen de kantoormuren, waar we leven op een pluche zonder dat we dat zelf doorhebben. Het enige echt maatschappelijke waarover wij kantoortijgers zeuren, zijn de alsmaar stijgende prijzen. Maar dan zeuren we over de prijs van kaviaar, de bitterbal in het café en onze favoriete rode wijn bij die hippe wijnbar. Wellicht zeuren we zelfs over de prijs van onze derde vakantie van het jaar, richting Ibiza.
Het punt mag duidelijk zijn: kantoortijgers zeuren over kantoordingen, of over triviale zaken in hun leven.
Zoals gezegd kan dat lekker zijn. Het is goed om stoom af te blazen en jezelf even te resetten. Even alle negatieve energie eruit. Het kan ook onwijs storend zijn voor een ander: als je een collega alleen maar hoort zeuren, verziekt het de sfeer en krijg je de neiging om mee te doen. Het kan ook storend zijn voor jezelf: je kunt blijven hangen in je eigen gezeur. Dat leidt tot Calimero-gedrag en komt je productie op kantoor niet ten goede.
Daarom is het verstandig dat we ons allen aan de etiquette van het zeuren op kantoor houden.
Wat hoort niet
Vaak zeuren. Net als alles, moet je zeuren doseren. Een paracetamol neem je ook met een interval van 6 uur. Bij zeuren is het interval 24 uur: eenmaal daags mag je dus lekker zeuren, niet vaker.
Herhalen. Je hebt je punt de eerste keer al gemaakt. Dat er niets verandert, komt omdat je het irritant brengt, niemand naar je luistert, of niemand het met je eens is. Hoe dan ook: je hoeft niet telkens weer over hetzelfde punt te zeuren. Je vindt de koffie vies, we snappen het. Drink nou maar door.
Persoonlijk. Zeuren hoeft niet te gaan over de persoonlijkheid van een collega. Zeuren dat iemand stil, dik, of op welke manier dan ook anders is dan jij, is niet toegestaan. Zeuren over de werkgerelateerde prestaties van de collega is dat wel: dat valt immers in de scope van het zeuren in de kantoorjungle.
Wat hoort wel
Zeuren, met mate. Een geplande sessie zeuren is gezond, zolang het met mate gebeurt. Wat is met mate? Eenmaal daags maximaal.
Locatie, locatie, locatie. Zoals zo vaak lijkt de kantoorjungle op het leven in vastgoed: locatie is allesbepalend. Zeuren over je burgerlijke weekend op maandagochtend bij het koffiezetapparaat? Prima. Zeuren over de collega’s van sales tijdens de vrijmibo? Top. Maar zeuren midden in de kantoortuin, gedurende een meeting, of vaker dan één keer over een onderwerp: not done.
Samen zeuren. Gedeelde smart is halve smart. Heeft het MT weer eens iets doms besloten? Zeur er dan lekker samen over, onder het genot van koffie.